We're on a mission from God

Σκληρό;
Σκληρό.
Άδικο;
Χμμμ, όχι και τόσο.

Βλέπεις σύντροφε, μπορεί τα τελευταία χρόνια να το έχουμε ξεχειλώσει, και να έχουμε αποδώσει ακόμα και σε κάτι ομάδες σαν τη Σλόβαν Μπρατισλάβας, το "Ε ήταν καλύτεροι από μας, έχουν υψηλό επίπεδο, φαινόταν", αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει και αυτή η αλήθεια στο ποδόσφαιρο.

Η Γαλατά, όχι απλά έχει υψηλό επίπεδο, αλλά (τουλάχιστον στη διοργάνωση που βρισκόμαστε τώρα), θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για την ομάδα με ΤΟ υψηλότερο επίπεδο -σίγουρα τουλάχιστον σε σχέση με ο,τι έχουμε παίξει εδώ και πολλά χρόνια.
Οι οποίες ήταν, εδώ και τρία χρόνια, ένα επίπεδο κάτω, από αυτό που βρισκόμαστε εμείς σήμερα.

Η πραγματική πρόοδος, αυτό που σε φέρνει ένα κλικ πιο κοντά σε αυτό που οι περισσότεροι ονειρευόμαστε για την ομάδα μας, είναι να βρίσκεσαι κάπου εκεί κι εσύ.
Όχι σαν κομπάρσος, όχι σαν τον φουκαρά τον ΠΑΟΚ που πήγε να κρεμαστεί από τα δοκάρια, και να παίξει "κρατάτε παλικάρια", αλλά να παίξει.

Κι αυτό έκανε.
Μπήκε να παίξει, έπεσε, λερώθηκε, λασπώθηκε, έφαγε μερικές, έριξε και κάποιες, αλλά έπαιζε, συμπρωταγωνιστούσε, έγινε κακό τσιμπούρι στο σβέρκο της χλιδάτης Γαλατά, η οποία ήθελε να βγει μαζικά μπροστά, αλλά είχε λίγο το νου της και πίσω.

Βέβαια, σε ένα επίπεδο ακόμα που είμαστε εντελώς άμαθοι, αρκούν κάποια δευτερόλεπτα να χάσεις τη συγκέντρωση σου, ώστε να δεχτείς το γκολ που ο άλλος λυσσούσε να σε βάλει, όσο αμυνόσουν οργανωμένα και με σχέδιο.

Σκληρό; Σκληρό, ναι.
Αλλά όχι άδικο.
Ούτε η ισοπαλία θα ήταν άδικη εδώ που τα λέμε, και αν το καλοσκεφτείς, το ίδιο και το διπλό.
Και το ότι ένα παιχνίδι, κάτω από αυτές τις συνθήκες, κόντρα σε μια τέτοια ομάδα, έφτασε να γίνεται anyone's game, είναι για αρχή η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη για φέτος.

Χαμηλά το κεφάλι, σκληρή δουλειά, είμαστε σε πάρα πολύ καλό δρόμο όσον αφορά την Ευρώπη, έχουμε ακόμη αρκετό να διανύσουμε though, παρόλα αυτά, οι εγχώριες διοργανώσεις είναι άλλο καπέλο - εκεί we're on a mission from God, πάμε για το back 2 back.