Our own Diego

Υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων που θα πει: "Εμένα δε με ενδιαφέρει το όμορφο ποδόσφαιρο. Εγώ να κερδίζω θέλω" και έχουν ένα δίκιο.
Στο φινάλε, αν θες να δεις ωραίο ποδόσφαιρο, βλέπεις Λίβερπουλ, Μπάγερν, ή ακόμα και Σίτι.
Υπάρχει κι ένα, μεγάλο επίσης, ποσοστό ανθρώπων που θέλουν και τα δύο.
Και να κερδίζεις, και να βλέπεις κι ωραίο ποδόσφαιρο. Ωραίο σαν ιδέα, ωραίο σαν σκέψη, αλλά ποιος θα στο δώσει?

Το καλοκαίρι του 2016, στη (by far) πιο πετυχημένη μεταγραφική περίοδο στην ιστορία της ομάδας, ένας Σουριναμέζος από το Άμστερνταμ (που υποστήριζε τη Φέγενορντ) έρχεται να προσθέσει το όνομα του στις ατελείωτες λίστες με στατιστικά που χαζεύαμε στο Τρανσφερμαρκτ.
Κάνει ή δεν κάνει?
Το μπαγκραουντ του έλεγε ότι κάνει και παρακάνει, το βιογραφικό του όμως λίγα πράγματα.
Πιθανότατα ένα ακόμη από εκείνα τα ταλέντα που κάποτε δείξανε κάποια πραγματακια στην καριέρα τους, και μετά δεν..

Για το δε παρουσιαστικό του, ας μη μιλήσουμε καλύτερα, άλλωστε μας χαρακτηρίζει το τακτ, και δε μιλήσαμε καθόλου αυτά τα7 χρόνια που τον έχουμε εδώ, ας μην τα πούμε τώρα.

Στα παιχνίδια με τον Άγιαξ δε συμμετέχει σχεδόν καθόλου (ένα πεντάλεπτο στη ρεβάνς της Τούμπας μόνο), μας συστήνεται σαν αλλαγή στο πρώτο ματσάκι με τη Ντιναμό Τιφλίδας εκεί (όπου δίνει και την πρώτη του ασίστ) και στο εντός με τον Παναιτωλικό για το πρωτάθλημα, όπου κάνει και το πρώτο του γκολ.
Γκολ, απλό, κλασικό γκολ Μπισεσβαρ. Αυτό το γλυκό πλασεδάκι που στέλνει τη μπάλα στην απέναντι γωνία, και που επιχειρεί ξανά και ξανά όλα αυτά τα χρόνια.
Ένας έρωτας γεννήθηκε.
Αυτό το μπλαζέ, μισοκοιμισμένο Ουωλτερμπερικό βλέμμα, το μόνιμο μακρυμάνικο, η αφάνα, το κάτι σαν τρέξιμο, αλλά και τα κρίσιμα γκολ - ασιστς σε όλα τα μεγάλα ραντεβού αυτής της ΟΜΑΔΑΡΑΣ, ομαδάρας που θαρρείς και με τρόπο Δαντικό, στην κορύφωση της ομώνυμης κόλασης, όλο και μεγαλύτερα είναι τα ονόματα που αποχαιρετάμε.

Σήμερα αποχαιρετάμε έναν Ντιέγκο, το δικό μας Ντιέγκο, τον ολόδικό μας Ντιεγκίτο που ήρθε από τα βάθη της Καισαρείας να μας μάθει ότι νίκες και όμορφο ποδόσφαιρο μπορούν να συνδυαστούν, αρκεί να υπάρχει το κατάλληλο πλάνο και ο άνθρωπος που θα τα χωρέσει μαζί.

Στην ΟΜΑΔΑΡΑ της τετραετίας είδαμε πολλές, πάρα πολλές νίκες και τίτλους, όπως επίσης είδαμε και πολύ όμορφο ποδόσφαιρο από τον Ντιέγκο.

Μόνο υγεία να έχεις ωραίε τύπε, ευχαριστούμε για όλα, και αν βγάλεις στην άκρη τους κορδέλες και τους ταξιτζήδες (που προσφέρονται να σε πάνε αεροδρόμιο) υπάρχει κι ένα μεγάλο κομμάτι των ανθρώπων που σε αγάπησε, που δε θα σε ξεχάσει ποτέ.