ΑΕΚ - ΠΑΟΚ 65-53
Η πλάκα είναι πως γκρινιάζουμε και κοροϊδεύουμε, που ο Σούλης παίρνει μόνο παίχτες που γνωρίζει.
Και ρωτάμε εμείς, οι μαλάκες, τώρα: Τον Μπάλαμπαν, που στον πούτσο τον ήξερε;
Παρόλα αυτά, επειδή ξέρουμε πόσο σκάνε γάϊδαρο εκεί στην ΚΑΕ με τις εμμονές τους (αν πχ μάθουμε ότι ο Τσόχλας χάσει όλη τη χρονιά - χτύπα ξύλο- το ανανέωση συμβολαίου από τώρα, κλειδώνει σε κάθε μπουκ που σέβεται τον εαυτό του, ενώ το πιθανότερο είναι και να μην μπούμε καν στη διαδικασία αντικατάστασης) εικάζουμε πως αν δεν υπογράψει τελικά για όλη τη χρονιά ο Μπαλαμπάνης (αφού δουλεύει στις προπονήσεις, κι έχει ακόμα θέμα προσαρμογής, έρχεται από άλλο πρωτάθλημα, από άλλη εποχή, και από άλλο άθλημα - το βασικότερο) θα αλλαχθεί πια, με κάποιον που ξέρουμε πολύ καλά.
Όρεξη να χουμε, οι επιλογές είναι ατέλειωτες: Θες πάνω ράφι; Λάζος, Γκετσέφσκι (παίζει ακόμα, εν αντιθέσει με το Λάζο ας ούμε, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες ποτέ δεν ήταν πρόβλημα) Θες ρολίστα; Χέλιγουελ, Αγγουρεβίτσιους. Θες παρεξηγημένο ταλέντο; (τύμπανο χτυπάει δυνατά, αγωνία κορυφώνεται, μαλάκας στην παρέα κάνει και τον ήχο, ταν ραντανταν, ταν ταν) Νικόλας Καλλές.
Άγνωστο πάντως δεν θα πάρουμε.
Και με αυτή τη μποέμικη φιλοσοφία, θα συνεχίσουμε να πορεύομαστε, γεμίζοντας όλους όσους για κάποιον λόγο εξακολουθούν να ασχολούνται με τα της ομάδας, με τις ίδιες, γαμημένες απορίες:
# Αφού δεν πάμε για τίποτα, γιατί στήνουμε και γαμώ τις ομάδες σε κάποιες θέσεις, και αφήνουμε εντελώς γυμνές μια- δυο άλλες;
# Αφού δεν έχουμε πετύχει ποτέ το απόλυτο σε επιλογές παιχτών (εκτός από αυτές του άσσου: για χρόνια, είχαμε 100% αποτυχία) γιατί δεν αφήνουμε στην άκρη δέκα, είκοσι χιλιάρικα για καμιά αλλαγή που θα χρειαστεί στην πορεία;
# Αφού παίζουμε, για να παίζουμε, γιατί δεν βάζουμε και κανά δυο πιτσιρικάδες μέσα; Υπάρχει άγχος για το αποτέλεσμα; Αφού χάσουμε / κερδίσουμε, πάλι οι ίδιοι θα είμαστε την επόμενη βδομάδα στο γήπεδο
# Αφού έχουμε θέμα με το μπάτζετ, γιατί φτιάχνουμε ομάδες με σώνει και καλά 12 επαγγελματίες; Πολύ περισσότερο, αφού στις ομάδες του Σούλη, υπάρχουν ακόμα παίχτες που χτυπάνε 35ρια και 40ρια στο παρκέ, γιατί δεν κάνουμε ομάδες με 7-8-9 επαγγελματίες, και 3-4 πιτσιρικάδες;
# Αφού και πρωτάθλημα να πάρω, Ευρωλίγκα δε βγαίνω, αφού και 11ος να βγω, Γιουροκάπ αν θέλω να παίξω, θα παίξω, και αφού και οι δύο αυτές διοργανώσεις, μας βάζουν μέσα με τα τσαρούχια, γιατί... γιατί; Γιατί;
Ε;
Δεν ξέρουμε γιατί κι εμείς χαλάμε τη ζαχαρένια μας, μιλάω με νεότερους που γουστάρουν μπασκετάκι (ξέρω, ξέρω, wtf τελείως) και με λένε πόσο τυχερή ήταν η γενιά μου, που έζησε την ομαδάρα από κοντά, και μέσα μου σκέφτομαι πως ίσως και να μην ήμουν τελικά τόσο τυχερός όσο νομίζω.
Δεν μπορώ να φχαριστηθώ ούτε ένα παιγνίδι της ομάδας μου, σε ένα άθλημα που γουστάρω να βλέπω πιο πολύ από το ποδόσφαιρο, αναγκάζομαι να διαλέγω ομάδες από Ευρωλίγκα, από ΝΒΑ, μέχρι και από WNBA για να χω κάτι να ασχολούμαι και να παθιάζομαι.
Θυμάμαι εποχές που γκρίνιαζα που φέρναμε τον Μπούλαρντ, που σιγά τον παίχτη, γιατί είχα πιστέψει πως θα έφερνα τον Γουόρθι, και τώρα χαίρομαι που πήρα τον Τέπιτς που έχει 3.5 πόντους και 1.8 ασίστς σταθερά στην Παρτιζάν, εδώ και 5-6 χρόνια.
Τέλος, σε μια εποχή που η τρίτη θέση ισοδυναμεί με τρεμπλ (τουλάχιστον), και οι τιμητικές ήττες από γάβροβάζελους στην Αθήνα είναι επιτυχία (τώρα προστίθεται και η ΑΕΚ στο παραπάνω εκλεκτό παρεάκι) και πρέπει να συμβιβαστώ κι όλας με αυτό, και μόλις τελειώσει η χρονιά, αντί να κάτσω λίγο να χαζέψω στατιστικά, να φέτος ήμασταν πρώτοι στα τρίποντα, αλλά τρίτοι στις βολές, κάθομαι και μετράω τα κουκιά από τις χορηγίες..
Και άντε δεν ανανέωσε τη χορηγία του ο Κοντομηνάς, ΟΚ δεν μιλάμε για ψίχουλα, διακόσια χιλιάρικα ήταν αυτά, ας τα πάρει ο Βερύκιος που έριξε και ένα ωραιότατο κλάμα ον αίρ για το αφεντικό, αλλά δεν την ανανέωσε και η ταβέρνα "Ο Βλάχος - Σουβλάκια, σουτζουκάκια, πανσέτα, λουκάνικο, όλα στα κάρβουνα", και όσο να πεις αυτήν την κατοσταρού κάπου θα την κολλούσαμε φέτος.
Θα σκοτώσει κανέναν παρατρεχάμενο ο Μπαλαμπάνης με αυτά τα τούβλα που πετάει στις βολές, και ποιος πληρώνει γαμησιάτικα μετά - Μπάνε τώρα που το σκέφτομαι, δεν τα κλειδώνεις τα πέταλα; Σάματι ήρθανε τώρα, και δεν έχουμε που να τους βάλουμε, λες;
Για το παιγνίδι (α, ναι, για αυτό ξεκίνησα να γράφω) δεν έχει και πολλά να πεις, όχι απλά κανονικό άσσο αν είχαμε, αλλά απλά ο Τσόχλας να μην τραυματιζόταν, θα κερδίζαμε.
Παρόλα αυτά, εξακολουθώ να έχω εμπιστοσύνη σε αυτό το τρίγωνο της αγάπης
Και ρωτάμε εμείς, οι μαλάκες, τώρα: Τον Μπάλαμπαν, που στον πούτσο τον ήξερε;
Παρόλα αυτά, επειδή ξέρουμε πόσο σκάνε γάϊδαρο εκεί στην ΚΑΕ με τις εμμονές τους (αν πχ μάθουμε ότι ο Τσόχλας χάσει όλη τη χρονιά - χτύπα ξύλο- το ανανέωση συμβολαίου από τώρα, κλειδώνει σε κάθε μπουκ που σέβεται τον εαυτό του, ενώ το πιθανότερο είναι και να μην μπούμε καν στη διαδικασία αντικατάστασης) εικάζουμε πως αν δεν υπογράψει τελικά για όλη τη χρονιά ο Μπαλαμπάνης (αφού δουλεύει στις προπονήσεις, κι έχει ακόμα θέμα προσαρμογής, έρχεται από άλλο πρωτάθλημα, από άλλη εποχή, και από άλλο άθλημα - το βασικότερο) θα αλλαχθεί πια, με κάποιον που ξέρουμε πολύ καλά.
Όρεξη να χουμε, οι επιλογές είναι ατέλειωτες: Θες πάνω ράφι; Λάζος, Γκετσέφσκι (παίζει ακόμα, εν αντιθέσει με το Λάζο ας ούμε, αλλά αυτές οι λεπτομέρειες ποτέ δεν ήταν πρόβλημα) Θες ρολίστα; Χέλιγουελ, Αγγουρεβίτσιους. Θες παρεξηγημένο ταλέντο; (τύμπανο χτυπάει δυνατά, αγωνία κορυφώνεται, μαλάκας στην παρέα κάνει και τον ήχο, ταν ραντανταν, ταν ταν) Νικόλας Καλλές.
Άγνωστο πάντως δεν θα πάρουμε.
Και με αυτή τη μποέμικη φιλοσοφία, θα συνεχίσουμε να πορεύομαστε, γεμίζοντας όλους όσους για κάποιον λόγο εξακολουθούν να ασχολούνται με τα της ομάδας, με τις ίδιες, γαμημένες απορίες:
# Αφού δεν πάμε για τίποτα, γιατί στήνουμε και γαμώ τις ομάδες σε κάποιες θέσεις, και αφήνουμε εντελώς γυμνές μια- δυο άλλες;
# Αφού δεν έχουμε πετύχει ποτέ το απόλυτο σε επιλογές παιχτών (εκτός από αυτές του άσσου: για χρόνια, είχαμε 100% αποτυχία) γιατί δεν αφήνουμε στην άκρη δέκα, είκοσι χιλιάρικα για καμιά αλλαγή που θα χρειαστεί στην πορεία;
# Αφού παίζουμε, για να παίζουμε, γιατί δεν βάζουμε και κανά δυο πιτσιρικάδες μέσα; Υπάρχει άγχος για το αποτέλεσμα; Αφού χάσουμε / κερδίσουμε, πάλι οι ίδιοι θα είμαστε την επόμενη βδομάδα στο γήπεδο
# Αφού έχουμε θέμα με το μπάτζετ, γιατί φτιάχνουμε ομάδες με σώνει και καλά 12 επαγγελματίες; Πολύ περισσότερο, αφού στις ομάδες του Σούλη, υπάρχουν ακόμα παίχτες που χτυπάνε 35ρια και 40ρια στο παρκέ, γιατί δεν κάνουμε ομάδες με 7-8-9 επαγγελματίες, και 3-4 πιτσιρικάδες;
# Αφού και πρωτάθλημα να πάρω, Ευρωλίγκα δε βγαίνω, αφού και 11ος να βγω, Γιουροκάπ αν θέλω να παίξω, θα παίξω, και αφού και οι δύο αυτές διοργανώσεις, μας βάζουν μέσα με τα τσαρούχια, γιατί... γιατί; Γιατί;
Ε;
Δεν ξέρουμε γιατί κι εμείς χαλάμε τη ζαχαρένια μας, μιλάω με νεότερους που γουστάρουν μπασκετάκι (ξέρω, ξέρω, wtf τελείως) και με λένε πόσο τυχερή ήταν η γενιά μου, που έζησε την ομαδάρα από κοντά, και μέσα μου σκέφτομαι πως ίσως και να μην ήμουν τελικά τόσο τυχερός όσο νομίζω.
Δεν μπορώ να φχαριστηθώ ούτε ένα παιγνίδι της ομάδας μου, σε ένα άθλημα που γουστάρω να βλέπω πιο πολύ από το ποδόσφαιρο, αναγκάζομαι να διαλέγω ομάδες από Ευρωλίγκα, από ΝΒΑ, μέχρι και από WNBA για να χω κάτι να ασχολούμαι και να παθιάζομαι.
Θυμάμαι εποχές που γκρίνιαζα που φέρναμε τον Μπούλαρντ, που σιγά τον παίχτη, γιατί είχα πιστέψει πως θα έφερνα τον Γουόρθι, και τώρα χαίρομαι που πήρα τον Τέπιτς που έχει 3.5 πόντους και 1.8 ασίστς σταθερά στην Παρτιζάν, εδώ και 5-6 χρόνια.
Τέλος, σε μια εποχή που η τρίτη θέση ισοδυναμεί με τρεμπλ (τουλάχιστον), και οι τιμητικές ήττες από γάβροβάζελους στην Αθήνα είναι επιτυχία (τώρα προστίθεται και η ΑΕΚ στο παραπάνω εκλεκτό παρεάκι) και πρέπει να συμβιβαστώ κι όλας με αυτό, και μόλις τελειώσει η χρονιά, αντί να κάτσω λίγο να χαζέψω στατιστικά, να φέτος ήμασταν πρώτοι στα τρίποντα, αλλά τρίτοι στις βολές, κάθομαι και μετράω τα κουκιά από τις χορηγίες..
Και άντε δεν ανανέωσε τη χορηγία του ο Κοντομηνάς, ΟΚ δεν μιλάμε για ψίχουλα, διακόσια χιλιάρικα ήταν αυτά, ας τα πάρει ο Βερύκιος που έριξε και ένα ωραιότατο κλάμα ον αίρ για το αφεντικό, αλλά δεν την ανανέωσε και η ταβέρνα "Ο Βλάχος - Σουβλάκια, σουτζουκάκια, πανσέτα, λουκάνικο, όλα στα κάρβουνα", και όσο να πεις αυτήν την κατοσταρού κάπου θα την κολλούσαμε φέτος.
Θα σκοτώσει κανέναν παρατρεχάμενο ο Μπαλαμπάνης με αυτά τα τούβλα που πετάει στις βολές, και ποιος πληρώνει γαμησιάτικα μετά - Μπάνε τώρα που το σκέφτομαι, δεν τα κλειδώνεις τα πέταλα; Σάματι ήρθανε τώρα, και δεν έχουμε που να τους βάλουμε, λες;
Για το παιγνίδι (α, ναι, για αυτό ξεκίνησα να γράφω) δεν έχει και πολλά να πεις, όχι απλά κανονικό άσσο αν είχαμε, αλλά απλά ο Τσόχλας να μην τραυματιζόταν, θα κερδίζαμε.
Παρόλα αυτά, εξακολουθώ να έχω εμπιστοσύνη σε αυτό το τρίγωνο της αγάπης
ξέρω πως όλες αυτές οι μαλακίες που γίνανε μαζεμένες φέτος, γίνανε απλά επειδή ήταν κακό το τριπ, ελπίζουμε να πέρασε, και όλα θα στρώσουνε.
Ξέρω πως δεν γίνανε από δόλο, ή ύποπτα συμφέροντα, αλλά ήταν απλώς η κακή στιγμή.
Ξέρω πως στεναχωριούνται που όλα αυτά που γράφω είναι αλήθεια, πιο πολύ από όσο στεναχωριέμαι εγώ. Κι εσύ.
Και ξέρω πως με το ρυθμό που την πάνε την εξυγίανση, σε κάποια φάση θα καθαρίσουμε από χρέη. Ελπίζω στα κοντά.
Αν δεν βρουν ούτε τότε επενδυτή, τα ξαναλέμε.

