Αλητόφατσα
Κανονικά θα έπρεπε να είχα τοποθετηθεί για το θέμα πιό μπροστά , αλλά ένεκα που περίμενα το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό για να κοζάρω αν η ομάδα τους έχει ακόμα φλωρόφατσες. Καί ναί , έχει.
Πολλούς , για να μην πω όλους. Ρε τι τρυφερά πόδια είναι αυτά;; Τι παιδάκια είναι τούτα;; Δεν τους είχα προσέξει σε προηγούμενα ματς . Κάτι σέρβους, κάτι νορβηγούς, κάτι ισπανούς, κάτι σουηδούς. Με φάτσες μαμούχαλες. Να κοιτάνε το κενό. Ρε συ, αυτοί οι τύποι όταν ήταν πιτσιρικάδες , πήγαιναν σε αλάνες και δεν έπαιζαν με κανέναν για να μη χαλάσει η φεβερνόβα μπάλα τους . Που πάτε ρε. Ξες τι αλητεία έχω μαζέψει και φέτος (και φέτος και πάντα) στην ομάδα;
Απ την άλλη κόψε φάτσες που έχουμε εμείς. Αλητόφατσες. Με την καλή , την πολύ καλή έννοια.
Έχουν αυτό το βορειοελλαδίτικο ύφος . Το "σε κοιτάω και σε κόβω" από πάνω μέχρι κάτω. Και δε σου δίνω και σημασία ταυτόχρονα. Όλα αυτά σε ένα βλέμμα. Σφύριζε ο διαιτητής τα δικά του , έβλεπες τους παίχτες μας να χαμογελάνε και ταυτόχρονα να κάνουν σκέψεις του στυλ "πόσα πήρες κάτω από το τραπέζι μωρή σαλαμάνδρα και μας έχεις βάλει με το έτσι θέλω στην περιοχή μας". Νταξ στο περίπου αυτό. Ίσως να το σκέφτονταν και πιο κόσμια δε λέω. Αλλά είχαν αυτή τη φάτσα. Δε μασάω. Ξέρω που ήρθα να παίξω.
Να σου αναφέρω κάνα δύο;;
Πάρε τον Αθανασιάδη. Ο δολοφόνος ο ίδιος. Θα σε σκοτώσω με την πρώτη ευκαιρία , σα να σου λέει , αλλά δεν θα πονέσεις πολύ . Αλλά παράλληλα έχει και το ύφος "ναι μώρε κουλ , μπάλα ήρθαμε να παίξουμε " . Τον πίστεψαν τα χαϊβάνια του νούμερο ένα wanna be υπόδικου της χώρας , τους παστέλωσε γκολάκι , έβγαλε το τόξο. Να σου η δολοφονία. Ο κυρ Σάββας (γειά σου ρε τσατσά) νόμιζε ότι αν τον καλοπιάσει στο ζέσταμα θα του χαριστεί ο Κλάους. Ορίστε ρε κλάψες , άμυνα γύρισε το παιδί στο δεύτερο ημίχρονο. Για να μην κλαίγεστε.
Να σου πω για τον Ρατς;
Ο άνθρωπος κάνει μπαμ. Σα να κουμαντάριζε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Στο λέει ο παίχτης με το βλέμμα του. Δεν είμαι χθεσινός. Σου σπάει ένα χαμόγελο , νομίζεις για καλό σου θα είναι. Αν είσαι αντίπαλος την πάτησες. Πάει προς το πλάγιο και κάνει πάσα μπροστά με την μπάλα να είναι οριακά για να μην περάσει πλάγιο άουτ. Και ο αντίπαλος κοιτάει τα κορδόνια του. Αλητεία σκέτη. Βαλκάνικη κοψιά
Αμ τον άλλον τον έχεις κόψει ; Τον αργεντίνο λέω. Κοντούλης , μπαλαδόφατσα ,με το σαρδόνιο χαμόγελο του χαρτοκλέφτη που ξέρεις ότι σε κλέβει αλλά δεν ξέρεις πως. Έριξε και τα σούτια του. Το γκολ εννόω μη πάει ο νους σου αλλού (sic). Γκολ και θέαμα.Θα σου ρίξει και τριπλίτσα. Και ραμπόνα. Και γκολάκι να το βλέπεις στον ύπνο σου. Αργεντίνικη νοοτροπία. Πλήρωσαν τόσα λεφτά οι γηπεδούχοι να μας δουν να παίζουμε μπάλα , δε γίνεται να κάνω κοντρόλ και να μπουκάρω στην περιοχή , σου λέει. Πάρε να έχεις. Με τη μία. Συστημένο. Μεγάλο αληταριό και ο Φανούρης. Δε θα μπορούσε να παίζει σε άλλη ομάδα στην Ελλάδα , παρά μόνο στον Π.Α.Ο.Κ.
Τώρα άμα έχει καταφέρει ο Αναστασιάδης να τους πηγαίνει και σε Θεία λειτουργία τις Κυριακές για να γίνουν λίγο πιό καλά παιδιά , αυτό δε το ξέρουμε. . .
Αλητεία ρε.
Πολλούς , για να μην πω όλους. Ρε τι τρυφερά πόδια είναι αυτά;; Τι παιδάκια είναι τούτα;; Δεν τους είχα προσέξει σε προηγούμενα ματς . Κάτι σέρβους, κάτι νορβηγούς, κάτι ισπανούς, κάτι σουηδούς. Με φάτσες μαμούχαλες. Να κοιτάνε το κενό. Ρε συ, αυτοί οι τύποι όταν ήταν πιτσιρικάδες , πήγαιναν σε αλάνες και δεν έπαιζαν με κανέναν για να μη χαλάσει η φεβερνόβα μπάλα τους . Που πάτε ρε. Ξες τι αλητεία έχω μαζέψει και φέτος (και φέτος και πάντα) στην ομάδα;
Απ την άλλη κόψε φάτσες που έχουμε εμείς. Αλητόφατσες. Με την καλή , την πολύ καλή έννοια.
Έχουν αυτό το βορειοελλαδίτικο ύφος . Το "σε κοιτάω και σε κόβω" από πάνω μέχρι κάτω. Και δε σου δίνω και σημασία ταυτόχρονα. Όλα αυτά σε ένα βλέμμα. Σφύριζε ο διαιτητής τα δικά του , έβλεπες τους παίχτες μας να χαμογελάνε και ταυτόχρονα να κάνουν σκέψεις του στυλ "πόσα πήρες κάτω από το τραπέζι μωρή σαλαμάνδρα και μας έχεις βάλει με το έτσι θέλω στην περιοχή μας". Νταξ στο περίπου αυτό. Ίσως να το σκέφτονταν και πιο κόσμια δε λέω. Αλλά είχαν αυτή τη φάτσα. Δε μασάω. Ξέρω που ήρθα να παίξω.
Να σου αναφέρω κάνα δύο;;
Πάρε τον Αθανασιάδη. Ο δολοφόνος ο ίδιος. Θα σε σκοτώσω με την πρώτη ευκαιρία , σα να σου λέει , αλλά δεν θα πονέσεις πολύ . Αλλά παράλληλα έχει και το ύφος "ναι μώρε κουλ , μπάλα ήρθαμε να παίξουμε " . Τον πίστεψαν τα χαϊβάνια του νούμερο ένα wanna be υπόδικου της χώρας , τους παστέλωσε γκολάκι , έβγαλε το τόξο. Να σου η δολοφονία. Ο κυρ Σάββας (γειά σου ρε τσατσά) νόμιζε ότι αν τον καλοπιάσει στο ζέσταμα θα του χαριστεί ο Κλάους. Ορίστε ρε κλάψες , άμυνα γύρισε το παιδί στο δεύτερο ημίχρονο. Για να μην κλαίγεστε.
Να σου πω για τον Ρατς;
Ο άνθρωπος κάνει μπαμ. Σα να κουμαντάριζε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Στο λέει ο παίχτης με το βλέμμα του. Δεν είμαι χθεσινός. Σου σπάει ένα χαμόγελο , νομίζεις για καλό σου θα είναι. Αν είσαι αντίπαλος την πάτησες. Πάει προς το πλάγιο και κάνει πάσα μπροστά με την μπάλα να είναι οριακά για να μην περάσει πλάγιο άουτ. Και ο αντίπαλος κοιτάει τα κορδόνια του. Αλητεία σκέτη. Βαλκάνικη κοψιά
Αμ τον άλλον τον έχεις κόψει ; Τον αργεντίνο λέω. Κοντούλης , μπαλαδόφατσα ,με το σαρδόνιο χαμόγελο του χαρτοκλέφτη που ξέρεις ότι σε κλέβει αλλά δεν ξέρεις πως. Έριξε και τα σούτια του. Το γκολ εννόω μη πάει ο νους σου αλλού (sic). Γκολ και θέαμα.Θα σου ρίξει και τριπλίτσα. Και ραμπόνα. Και γκολάκι να το βλέπεις στον ύπνο σου. Αργεντίνικη νοοτροπία. Πλήρωσαν τόσα λεφτά οι γηπεδούχοι να μας δουν να παίζουμε μπάλα , δε γίνεται να κάνω κοντρόλ και να μπουκάρω στην περιοχή , σου λέει. Πάρε να έχεις. Με τη μία. Συστημένο. Μεγάλο αληταριό και ο Φανούρης. Δε θα μπορούσε να παίζει σε άλλη ομάδα στην Ελλάδα , παρά μόνο στον Π.Α.Ο.Κ.
Τώρα άμα έχει καταφέρει ο Αναστασιάδης να τους πηγαίνει και σε Θεία λειτουργία τις Κυριακές για να γίνουν λίγο πιό καλά παιδιά , αυτό δε το ξέρουμε. . .
Αλητεία ρε.
