Ξάνθη - Π.Α.Ο.Κ. 4-2
Δεν προλάβαμε καλά καλά να ξεγκαυλώσουμε από το διπλό στον Πειραιά και ήρθε η ανώμαλη προσγείωση. Δηλαδή όχι απλά προσγείωση , σαβούρτα με τα όλα της. Επιτρέπεται να πέσεις , αλλά επιβάλλεται να μην σπάσεις τα μούτρα σου.
Στο ίσως χειρότερο παιχνίδι της ομάδας μας για φέτος , με ενδέκαδα περίπου ίδια με αυτή που έκανε το διπλό μέσα στο Καραϊσκάκης , δυστυχώς το παιχνίδι στράβωσε από νωρίς. Με την άμυνα μας τελείως ασύνδετη με το κέντρο , τα πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις , τα δύο γκολ που δεχτήκαμε στην αρχή κάθε ημιχρόνου η υπόθεση +7 κόλλησε στο γήπεδο. Στις αντεπιθέσεις η Ξάνθη έμοιαζε Ατλέτικο Μαδρίτης και απείλησε ουκ ολίγες φορές την εστία του Γλύκου. Ο οποίος στο πρώτο γκολ ακόμα ψάχνω να καταλάβω τι βγήκε να κάνει.
Μεγάλα προβλήματα στην ανάπτυξη μας , αν εξαιρέσουμε το δεκάλεπτο προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Μεγάλες μπαλιές από το κέντρο προς τους Περέιρα και Αθανασιάδη μπροστά, τις οποίες σταματούσαν εύκολα οι αμυντικοί (πού είχαν και περισσότερο μπόι , κακά τα ψέματα) των γηπεδούχων. Κακές κατά την γνώμη μου και οι αλλαγές , όσο αναφορά σε αυτούς που βγήκαν από το παιχνίδι. Βέβαια θα μου πείς , μετά το τελικό σκορ μπορείς να λες ότι θες , σημασία έχει ότι έφαγες τέσσερα γκολ. Και μάλιστα όχι σε ντέρμπι.
Αζ ε κονκλούζιον. Δεν άλλαξε και τίποτα από αυτά που λέγαμε. Η ομάδα θέλει (είναι εμφανές) μεταγραφές. Ο πρωταθλητισμός δεν είναι κάτι εύκολο. Όπως εμείς αναθεματίζουμε και λέμε "όχι ρε πούστη χάσαμε την ευκαιρία για το συν εφτά" , θα μπορούσε να είναι στο συν δύο. Δις ιζ φούτμπολ.
Τα λάθη πρέπει να σε διδάξουν. Διότι η συνέχεια είναι δύσκολη. Και είδαμε και αυτό το σαββατοκύριακο ότι η διαιτησία παρέμεινε αυτή που ήταν. Διορισμένη και κατευθυνόμενη.
ΥΓ Νίκη και πρόκριση με τους γάλλους , να ηρεμίσουμε λίγο.
Στο ίσως χειρότερο παιχνίδι της ομάδας μας για φέτος , με ενδέκαδα περίπου ίδια με αυτή που έκανε το διπλό μέσα στο Καραϊσκάκης , δυστυχώς το παιχνίδι στράβωσε από νωρίς. Με την άμυνα μας τελείως ασύνδετη με το κέντρο , τα πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις , τα δύο γκολ που δεχτήκαμε στην αρχή κάθε ημιχρόνου η υπόθεση +7 κόλλησε στο γήπεδο. Στις αντεπιθέσεις η Ξάνθη έμοιαζε Ατλέτικο Μαδρίτης και απείλησε ουκ ολίγες φορές την εστία του Γλύκου. Ο οποίος στο πρώτο γκολ ακόμα ψάχνω να καταλάβω τι βγήκε να κάνει.
Μεγάλα προβλήματα στην ανάπτυξη μας , αν εξαιρέσουμε το δεκάλεπτο προς το τέλος του πρώτου ημιχρόνου. Μεγάλες μπαλιές από το κέντρο προς τους Περέιρα και Αθανασιάδη μπροστά, τις οποίες σταματούσαν εύκολα οι αμυντικοί (πού είχαν και περισσότερο μπόι , κακά τα ψέματα) των γηπεδούχων. Κακές κατά την γνώμη μου και οι αλλαγές , όσο αναφορά σε αυτούς που βγήκαν από το παιχνίδι. Βέβαια θα μου πείς , μετά το τελικό σκορ μπορείς να λες ότι θες , σημασία έχει ότι έφαγες τέσσερα γκολ. Και μάλιστα όχι σε ντέρμπι.
Αζ ε κονκλούζιον. Δεν άλλαξε και τίποτα από αυτά που λέγαμε. Η ομάδα θέλει (είναι εμφανές) μεταγραφές. Ο πρωταθλητισμός δεν είναι κάτι εύκολο. Όπως εμείς αναθεματίζουμε και λέμε "όχι ρε πούστη χάσαμε την ευκαιρία για το συν εφτά" , θα μπορούσε να είναι στο συν δύο. Δις ιζ φούτμπολ.
Τα λάθη πρέπει να σε διδάξουν. Διότι η συνέχεια είναι δύσκολη. Και είδαμε και αυτό το σαββατοκύριακο ότι η διαιτησία παρέμεινε αυτή που ήταν. Διορισμένη και κατευθυνόμενη.
ΥΓ Νίκη και πρόκριση με τους γάλλους , να ηρεμίσουμε λίγο.
.jpg)
