ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ.

‼️ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ.

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΓΙΑ ΦΕΤΟΣ.‼️

Στη χώρα που γέννησε το "ξέρεις ποιος είμαι εγώ", και όλα αυτά τα ωραία ισοπεδωτικά, τα οποία στην εποχή των σόσιαλ μίντια ήρθαν και πήγαν τη φάση σε άλλο επίπεδο, ο Ζοζέ Μπότο, βαφτίστηκε μυρωδιάς και λαμόγιο, σε διάστημα πολύ συντομότερο από όσο θα περίμενε και ο πλέον αργόσχολος τοπ κομμέντερ των διαφόρων τοξικο"χιουμοριστικών" (μπα σε καλό σας τόσες πλάκες βρε) σελίδων που βρίσκονται εκεί έξω.

Παρόλα αυτά, ο μυρωδιάς αυτός, όχι μόνο είχε τη διορατικότητα, το καλοκαίρι που έμπαινε στη ζωή μας η αυτάρκεια, να τσιμπήσει από τον Άγιαξ έναν πιτσιρίκο και παντελώς άγνωστο Κροάτη τερματά, αλλά (σε μία από τις σπάνιες φορές που είχε σύμμαχο τον προπονητή της ομάδας), άφησε και να περάσει εντελώς φλου, η πίεση και τα τελεσιγραφα που είχε βάλει ο τότε βασικός μας πορτιέρε, επιδεικνύοντας μία αν μη τι άλλο εντυπωσιακή αφοσίωση στο πρότζεκτ που είχε στο μυαλό του.

Ο ΠΑΟΚ της επόμενης μέρας, θα πορευόταν με βασικό τον Κοτάρσκι, τελεία, παράγραφος.

Είτε τον συμπαθείς, είτε όχι, ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης, έγραψε τη δική του ιστορία κάτω από τα δοκάρια της ομάδας, και ακόμα και αν έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να τη σβήσει, αυτή δε σβήνεται τόσο εύκολα.
Ναι, το ξέρουμε ότι απευθυνόμαστε σε ανθρώπους που βρίσκονται ήδη στα σόσιαλ μίντια (αλλιώς πως θα διάβαζαν αυτό το ποστ για?), αλλά οκ, ας πάρουμε ένα λεπτό να αναλογιστούμε την προσφορά του στο σύλλογο.
Αήττητος πρωταθλητής, και τρις κυπελλούχος.
Το πήραμε;
Προχωράμε.

Το να φορέσεις λοιπόν τα γάντια ενός από των πλέον πετυχημένων τερματάδων, τουλάχιστον στη σύγχρονη ιστορία της ομάδας, μπορεί να φαντάζει βουνό στον καθένα, αλλά ο Ντομ έδειξε από τα πρώτα λεπτά που έβαλε τη στολή με το δικέφαλο στο στήθος, ότι δεν είναι ο καθένας.

Από την πρώτη του κιόλας σεζόν, καταφέρνει όχι απλά να γίνει αναντικατάστατος, όχι απλά να γίνει κομβικός στο παιχνίδι της ομάδας, αλλά κάνει την είσοδο του, σχεδόν άμεσα, σε εκείνο το πολύ κλειστό κλαμπ ανθρώπων, που μας πιάνει πανικός όταν πρόκειται να απουσιάσουν.

Με ύφος μπλαζέ, με βλέμμα, τουπέ, ο Κροάτης κίπερ δημιουργεί οπαδούς, φτιάχνει πιστά σκυλιά, οι οποίοι λένε το όνομα του σε κάθε κουβέντα που γίνεται για MVP της σεζόν.

Βέβαια, από τις τρεις αυτές αγωνιστικές περιόδους που προλάβαμε να τον χαρούμε, αν ήταν να διαλέξουμε μια για να πάμε στον πόλεμο μαζί του, δεν θα πρωτοτυπήσουμε, και θα επιλέξουμε αυτή της σεζόν 2023-24.
Αρχικά, πιάνει το πέναλτι στην Ιερουσαλήμ, ένα πέναλτι το οποίο από μόνο του θα μπορούσε να είχε γράψει όλη την ιστορία της χρονιάς διαφορετικά, και εν συνεχεία, απλά κατεβάζει τα ρολά.

Σε κάθε ντέρμπι, σε κάθε δύσκολη βραδιά, σε κάθε περίπτωση που κάνουμε την κλασική ΠΑΟΚ ματσακουνιά που θα βγάλει τον αντίπαλο τετατέ, ο Κότα είναι εκεί.
Χταπόδι.
Με τον ώμο, με την πλάτη, με το κεφάλι, αλλά κυρίως με μυαλό και αντίληψη, κρατάει όλη τη χρονιά, και στο τέλος δικαιώνεται.

Το ότι κάποια στιγμή θα χώριζαν οι δρόμοι μας, το είχαμε καταλάβει από την πρώτη στιγμή που τον είδαμε.
Ήταν αυτονόητο και προφανές.

Εξίσου αυτονόητο και προφανές όμως, είναι ότι πάντα δυσκολευόμασταν να το διαχειριστούμε.

Και σήμερα, είναι μια μέρα δυσκολίας.

Παρόλα αυτά, τα μέσα μαζικής εξημέρωσης που βρίσκονται στο payroll της "εταιρείας παε ΠΑΟΚ", χτυπούν από χτες χαρμόσυνα τις καμπάνες, με back 2 back αναρτήσεις για την "επιτέλους πρόταση", ή για το πράφιτ που θα βγάλει η εταιρεία , αφού μην ξεχνάμε ότι τον αγόρασε (άγνωστο μεταξύ αγνώστων) με "ΜΟΛΙΣ" 2 εκατομμύρια Ευρώ, και τον πουλάει (πρωταθλητή) με 5.
Αν δεν έχετε ιδέα για τι πράγμα μιλάμε, φωτογραφίες στα σχόλια.

Άγιε Ντομινίκ, μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας, ένα μεγάλο ευχαριστούμε για τη συγκλονιστική προσφορά σου στο σύλλογο.

Το ξέρουμε ότι δύσκολα θα ανταμώσουν ξανά οι δρόμοι μας, αλλά μαζί σου ρε τύπε, τίποτα δεν ήταν εύκολο από την αρχή.
Κι ας τα έκανες όλα να μοιάζουν έτσι.