Αναμενόμενη ήττα

Disclaimer:
Προφανώς και δεν περιμέναμε το σημερινό, προφανώς και δεν τρεφαμε ρεαλιστικές ελπίδες πρόκρισης κόντρα σε μια ομάδα που είναι εμφατικά καλύτερη σε όλα τα ματσαρίσματα, απέναντι στη δική μας.
Πολλώ μάλλον, μια ομάδα με 6 ενεργούς Αμερικανούς, η οποία είχε να αντιμετωπίσει τη δική μας, των 5 ξένων, εκ των οποίων ο ένας εκτός αγώνα, και οι άλλοι στα συνηθισμένα τους ρηχά νερά.

Στα 35 και πλέον χρόνια που παρακολουθούμε μπάσκετ, δεν θυμόμαστε ομάδα με λιγότερο ταλέντο από τη φετινή.
Ειλικρινά, οκ, εξυγίανση, χρέη, παλιές αμαρτίες, οκ, όλα αυτά τα γνωστά και χιλιοειπωμένα, τα δεχόμαστε, αλλά ρε σεις:
Με τι σκεπτικό στήθηκε αυτή η ομάδα το καλοκαίρι;
Ποιος επέλεξε αυτούς τους ξένους- τους πιο ατάλαντους ξένους που έχουν δει τα μάτια μας;

Αυτά δεν ήταν πεταμένα λεφτά δηλαδή; Δεν είναι πεταμένα λεφτά το συμβόλαιο ενός απίθανου Γκιλμορ, που κάνει 2 εύστοχα τρίποντα ανά 5 παιχνίδια; Δεν είναι πεταμένα λεφτά το συμβόλαιο ενός απίθανου Φλάτεν, ο οποίος έσπασε όλα τα ρεκόρ, και τα καλάθια μαζί, στα παιχνίδια που αγωνίστηκε; Δεν είναι πεταμένα λεφτά το συμβόλαιο του Σουλτάνου της Μετριότητας, Χάρισον, ο οποίος δεν μπορείς να διαλέξεις σε ποιον τομέα του παιχνιδιού του είναι χειρότερος;
Και φυσικά δεν είναι μόνο αυτοί.
Από κοντά, μια πλειάδα φιλότιμων μεν, εξαιρετικά αταλαντων και υπέργηρων δε, Ελλήνων, συνέθεσαν το παζλ μιας ομάδας η οποία σε ποιότητα κοντραρει στα ίσια αυτές των δύο σεζόν που φλερτάραμε με υποβιβασμό.

Τους αγαπάμε και τους σεβόμαστε, τόσο τον Φώτη Τακιανο, που με αυτό το ρόστερ κάθε νίκη είναι κατάκτηση Ευρωλίγκας, όσο και τον Χατζόπουλο, που μπήκε μπροστά όταν ο ένας έριχνε τις ευθύνες στον άλλον (και περισσότερο από κάθε άλλο, αυτό είναι κάτι που δεν θα ξεχάσουμε ποτέ) , αλλά φυσικά και αυτοί δεν είναι εκτός κάδρου.
Για αυτό το χάλι που βλέπουμε σταθερά όλη τη χρονιά, κάποιος φταίει- αν ισχύει αυτό που κυκλοφορεί, ότι οι επιλογές των ξένων είναι δική του υπόθεση, τότε ο Τακιανός είναι υπόλογος για αυτό το ασύλληπτο ποσοστό αστοχίας.

Κλείνοντας, καλό θα είναι να σταματήσει κάποτε αυτή η καραμέλα με την προσέλευση του κόσμου.
Από πέρσι ακόμα, ο κόσμος έχει επιστρέψει μαζικά στο γήπεδο, και στα περισσότερα παιχνίδια η παρουσία του είναι άξια αναφοράς.
2,5 με 3 χιλιάδες στα μικρά παιχνίδια, είναι νούμερα που είχε και η μεγάλη ομάδα στο Παλέ.
Σήμερα γέμισε από άκρη σε άκρη το γήπεδο, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την απόλυτη ντροπή του Περιστερίου.
Σε μια πολύ δύσκολη οικονομική συγκυρία, ο λαός βάζει πλάτη για άλλη μια φορά.
Και θα βάλει ξανά, γιατί πολύ φοβόμαστε ότι αγωνιστικά μπαίνουμε σε δύσκολα μονοπάτια, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να δει και κάτι .