Ευχαριστούμε για όλα Ίγκυ

Το δίδυμο Κρέσπο Βαρελα, έδειχνε ακούνητο. Η μεταγραφή, χωρίς λογική - εκτός κι αν ξαφνικά δεν ανανεωνε ο Βαρέλα, που τελικά ανανέωσε.
Ο ΠΑΟΚ είχε πληρώσει ομάδα και παίχτη, και εν μέσω μιας πορείας που πήγαινε με σπασμένα φρένα, έφερνε στη Θεσσαλονίκη έναν στόπερ βασικό με την εθνική της χώρας του.
Κίνηση, όπως ήδη γράψαμε, χωρίς λογική.

Οι πρώτες του εμφανίσεις δε, κυρίως σε κάτι παιχνίδια κυπέλλου, τουλάχιστον απογοητευτικές.
"-Για αλλαγή, καλός είναι
- Μπα, ούτε για αλλαγή δεν κάνει".

Το κοινό της πόλης, βιαστικό και υπερβολικό, συγχρόνως δύσκολο και απαιτητικό, έχει βγάλει αβίαστα το πόρισμα για τον Ισλανδό, η μεταγραφή χαρακτηρίζεται αποτυχημένη από πολύ νωρίς, και ευτυχώς που ανανέωσε τελικά ο Βαρέλα, καθώς με αυτόν τον τύπο "που δε μπορεί να στρίψει", θα κλαίγανε μανούλες.

Όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι η ατυχία του ενός, που γίνεται ευτυχία του άλλου, και ένας σοβαρός τραυματισμός του εμβληματικού Καποβερντιανού, φέρνει ξανά στην ενδεκάδα, για μια σειρά αγώνων αυτή τη φορά, τον ήρωα του σημερινού μας αποχαιρετιστήριου.
Και τώρα στόματα κλείνουν, ή ανοίγουν από δέος και θαυμασμό, ο Ιγκυ καταπίνει επιθετικούς, την ώρα που σκοράρει με ασυνήθιστη (για τη θέση) συχνότητα, και η πρόταση "το καλύτερο στόπερ της λίγκας", αναπαράγεται όλο και περισσότερο σε γήπεδα, ραδιόφωνα, τοίχους και καφενεία.
Το κοινό της πόλης, μπορεί να είναι το πιο υπερβολικό κοινό του πλανήτη, αλλά το συγκεκριμένο πόρισμα είναι το πιο εύστοχο που έχει βγάλει.

Στα χρόνια που ακολουθούν, το ακούνητο δίδυμο (των πιο πετυχημένων στόπερ στην ιστορία της ομάδας, ας αναφερθεί κι αυτό) μπαινοβγαίνει από την ενδεκάδα, αλλά η σταθερά πλέον είναι αυτός.
Που όσο περισσότερο αγωνίζεται, θαρρείς και γίνεται όλο και πιο πολύ Έλληνας, όλο και περισσότερο Σαλονικιός, ΠΑΟΚτσακι, αρρωστάκι, δικό μας παιδί.
Καταθέτει ψυχή και πάθος είτε παίζει πλέι οφ Τσάμπιονς Λιγκ, είτε παιχνίδι κυπέλλου με τον ΟΦΗ, κάνει δικές του τις ψυχές όσων δύστυχων φορ εμφανίζονται μπροστά του, και στο πρώτο καλοκαίρι μεγάλων αποφάσεων, κερδίζει αυτός τόσο το χρίσμα του αρχηγού, όσο και την τιμή να ηγηθεί της αμυντικής γραμμής στη νέα εποχή της ομάδας.

Τη σεζόν που μας πέρασε, η ποιότητα, η κλάση, και η εμπειρία του, ξεχωρίζει σε ένα σύνολο που ψάχνει με το κυαλι αυτά τα χαρακτηριστικά (και που βγαίνει αυτό το καλοκαίρι στην αγορά να τα αποκτήσει), και ο τραυματισμός του στην έναρξη των πλέι οφ, θα σημάνει την πλήρη αγωνιστική καθίζηση της ομάδας.

Οι φήμες οργιάζουν για δική του εντολή στον μάνατζερ του να του βρει ομάδα, και σε έναν οργανισμό που δε φημίζεται δα για την επικοινωνία του, οι φήμες αυτές, είτε ισχύουν, είτε όχι, θα εκληφθούν ως η μόνη αλήθεια.

Στα πάνω μας, και στα κάτω μας, ο Σβερίρ Ιγκυ Ινγκασον ήταν πάντα εκεί, ένα κεφάλι που έσπρωχνε τη μπάλα στα δίχτυα όταν το πράγμα πήγαινε να στραβωσει, ένα τζαρτζάρισμα που έστελνε σε εντελώς άλλη κατεύθυνση το αντίπαλο φορ, ένα ψύχραιμο γύρισμα της μπάλας πίσω, μια σφιγμένη γροθιά, ένα στόμα που ουρλιάζει στους συμπαίχτες του.
Ήρθε ξένος, έγινε Ισλανδός από τον Εύοσμο, ξέρουμε ότι έδωσε όλα όσα είχε να δώσει στο σύλλογο, και ελπίζουμε να είναι αυτός ο τελευταίος που ψάχνει τρόπο διαφυγής από την ομάδα.

Ευχαριστούμε για όλα υπέροχε, δικέ μας, τύπε, μόνο υγεία από δω και πέρα στην καριέρα σου.