Όποιος πάει να σε πειράξει, πάνω από το πτώμα μας θα περάσει.

Οι ορδές των τύπων με τα μαύρα και τα κασκόλ στα χέρια, που σε οδηγούν σε αυτήν, όταν (πιτσιρικάς ακόμα) δυσκολεύεσαι να προσανατολιστείς, ο ήχος από τις γεννήτριες στις καντίνες που επιβεβαιώνει ότι είσαι στο σωστό δρόμο, η τσίκνα, η κάπνα, το πρώτο "ουυυυυυ" - βγήκαν οι άλλοι για ζεσταμα κι εσύ ακόμα ούτε στα εκδοτήρια δεν έχεις φτάσει.

Οι πλανόδιοι με το "μαξιλαράκι παιδιά", δύο καμμενοι παραδίπλα συζητάνε για την τελευταία τεσσάρα που τους ρίξαμε, πάγκοι με κασκόλ για τα ανάθεμα, και πάγκοι με φανέλες για περισσότερο ανάθεμα.

Το άγχος για το αν θα βρείς εισιτήριο, ο Μπουζας έγραφε χθες ότι η ζήτηση έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο, το άγχος για την ώρα και την συνάντηση που δώσατε με τον κολλητό, έξω από την πέντε, το πρώτο μαζικό χειροκρότημα που είναι μια αριστουργηματική οχλαγωγία από την οποία ξεχωρίζει ένα "αϊντε ρε ΠΑΟΚαρα".
Συλλαβιστό.

Το καμμενάκι που σε ζητάει 150 δρχ για να πάρει ένα εισιτήριο, πιτσιρίκια ξεμπαρκα να πηγαίνουν γιόλο σε πενηντάρηδες κύριους και να τους παρακαλάνε να τους βάλουν μέσα, τέσσερις τύποι πίσω σου τραγουδάνε ένα δικό τους σύνθημα, άσχετο με το ρυθμό που ακούγεται από το γήπεδο.

Η θέση σου στην ουρά, το σημειωτόν, το στριμωξίδι, και τα "αϊντε ρε τελειώνετε ρεεε", χωρίς κανένα λόγο.

Ο κολλητός που σε περίμενε και έχει να σε πει μια δικιά του ιστορία, το γρασίδι που αχνοφαίνεται καθώς ανοίγει η ορατότητα, το νέο σημειωτόν για να φτάσεις σε αυτό που θεωρείς "καλή θέση"

Οι ρομαντικά σαχλές διαφημίσεις από τα μεγάφωνα, η χορογραφία της 4, τα πρώτα κουτσομπολιά για την ενδεκάδα, το σοκ για την απουσία του παιχταρα, αλλά δε μασάμε, θα τους πάρουμε.

Το πανί της Μηχανιώνας, το τύμπανο για το "ΠΑΟΚ", η σέντρα, οι πρώτες μουρμούρες, η πρώτη βοή που μας κάνανε κουδούνια, άντε ρε ξυπνήστε, πάρτε τα πόδια σας.

Τα δύο σερί κόρνερ που δίνουν ρυθμό, όχι μόνο στην 4, αλλά σε όλο το γήπεδο, η κατηφόρα που αρχίζει, τα "ααααχ" στην πρώτη κραυγαλέα ευκαιρία.

Το γκολ.
Η λύτρωση.
Το ευχαριστώ σε μια ανώτερη δύναμη που σε αξίωσε να το ζήσεις.

Χρόνια πολλά Τουμπάρα.
Ευχαριστούμε για όλα.
Κι εμείς να ξέρεις, δεν ξεχνάμε.
Όποιος πάει να σε πειράξει, πάνω από το πτώμα μας θα περάσει.