With or without you

Δε γίνεται στις επιτυχίες να τον λιβανίζουμε, να τον ανάβουμε λαμπάδες, να ουρλιάζουμε "Κάτω τα χέρια από τον Ιβάν", και στις αποτυχίες να σφυρίζουμε αδιάφορα.
Ή τουλάχιστον γίνεται, αλλά δε θα το δείτε εδώ.

Τη μια ήταν το απεχθές και επονείδιστο F.F.P., την άλλη ήταν η πανδημία, την παράλλη το κακό μας το ριζικό, αλλά το μοτίβο παραμένει σταθερά το ίδιο: η ομάδα δεν ενισχύεται ουσιαστικά σε back to back μεταγραφικές περιόδους, και το (ήδη ελλιπές) ρόστερ, καλείται να κάνει μια σειρά υπερβάσεων, με τις περισσότερες από αυτές να έχουν γίνει ήδη.

Η ομάδα έχει ταβάνι, ταβάνι το οποίο έχει τρυπήσει προ πολλού και άλλη μία χρονιά φαίνεται να εγκαταλείπει το στόχο του πρωταθλήματος από πολύ νωρίς.

Παρόλα αυτά, υπάρχει ακόμα το κύπελλο, και η Ευρώπη που πρέπει οπωσδήποτε να προχωρήσει επιτέλους πέρα από τη φάση των ομίλων, και φυσικά η υποχρέωση κυνηγιού των όποιων ελπίδων για διεκδίκηση (έστω) του τίτλου.

Πάρα πολλά γράφονται και λέγονται στα μέσα που ελέγχει ο Εσκομπάρ των Βαλκανίων, για ενδεχόμενη αποχώρηση του ηγέτη των πιστών, και αν για μια ακόμα μεταγραφική περίοδο η τακτική μας είναι λευκή πετσέτα, τότε αλήθεια, ώρα καλή και στον ηγέτη και στους πιστούς του.

Εμείς θα συνεχίζουμε να βγάζουμε καρκίνο για τα 4 ιερά γράμματα, όπως κάνουμε σταθερά εδώ και τόσες χιλιάδες χρόνια, with, or without him.