Γ@μηστε τους.

Κατά βάθος, όλοι ξέρουμε ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, οτιδήποτε κι αν γίνει σήμερα.
Δεν υπάρχει περίπτωση, ακόμα κι αν το σκατό τους φτάσει στην κάλτσα, να θεωρουμαστε ισότιμοι διεκδικητές του πρωταθλήματος.
Θα είναι όλα στην τύχη, ή μπορεί και στημένα.
Θα συνεχίσουμε να είμαστε οι φτωχοί συγγενείς, η ομάδα του Τσετσένου, οι ευνοούμενοι του Κλατενμπεργκ.

Θα είμαστε πάλι το παοκάκι που χάνει από τα Τέμπη, ακόμα κι αν βγάλουμε ένα ακόμα διπλό (περισσότερα από όσα έχουν βγάλει αυτοί εδώ στην εικοσαετία που διανύουμε), που κερδίσαμε γιατί "μας το δώσανε για να έχει ενδιαφέρον το πρωτάθλημα", ή επειδή "έλα μωρέ δεν το ξέρεις, όλα για το στοίχημα γίνονται".

Θα εξακολουθήσουμε να θεωρουμαστε πολίτες Β' κατηγορίας, θα εξακολουθήσουμε να είμαστε Βούλγαροι, μπουγάτσες, Μακεδονομάχοι.
Οι γραφικοί τύποι εκείνοι που χαλάνε τα ελεγκάντ πάρτι με την κανγκουριά και τη βλαχιά τους.

Αλλά επίσης κατά βάθος ξέρεις, ότι όλα, μα όλα, τα παραπάνω, τα απολαμβάνεις το ίδιο.
Γ@μηστε τους.