Επίτιμοι αρθρογράφοι στο Λουπερ

Παραδοσιακά, όταν κληρωνεσαι με έναν αντίπαλο που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του, καταβάλλεις προσπάθεια να πείσεις το κοινό σου ότι έπεσες με μεγαθήριο.

Θες για εμπορικούς λόγους, θες απλά για να δημιουργήσεις άλλοθι σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά, ότι ρε παιδί μου με ομαδάρα πέσαμε, δεν είχαμε και πολλές ελπίδες εδώ που τα λέμε, η πρακτική αυτή είναι ιδιαίτερα συνηθισμένη τόσο σε διοικήσεις ομάδων, όσο και σε αθλητικογράφους.
Μην πάτε μακριά πχ: ο θείος Μίμης μας έγραφε για τον Ιταλικό κολοσσό που κρύβεται πίσω από τη Σπαρτάκ Τρναβα (και εννοούσε τη lotto που απλά την έντυνε), και μεις είχαμε τρομοκρατηθεί, αφού ούτε Σπαρτάκ ξέραμε, αλλά κυρίως ούτε Τρναβα.

Τίποτα όμως δεν πιάνει μια μπροστά σε αυτό που σκαρφίστηκαν οι Σατανάδες της Αστάνα.

Επίτιμοι αρθρογράφοι στο Λουπερ, άμεσα.