Μα καλά, μας δουλεύετε;

"Μα καλά, μας δουλεύετε; Τι σας έπιασε τώρα; Γιατί αρχίζετε εμφύλιο χωρίς λόγο;"

Βέβαια, την ίδια ερώτηση θα μπορούσαμε να κάνουμε κι εμείς.
Με τα ίδια λόγια. Με την ίδια διατύπωση.
Μα καλά, μας δουλεύετε;

Όμως εμείς ξέρουμε την απάντηση. Ναι.
Μας δουλεύετε.
Όχι γιατί έχετε παιχνιδιάρικη διάθεση, αλλά γιατί δε μας υπολογίζετε, δε μας βλέπετε, δεν ασχολείστε καν μαζί μας, μας βλέπετε σαν πελάτες και τίποτα παραπάνω.
Εταιρεία εσείς, πελάτες εμείς, αυτά περί διαφορετικότητας και "η μπάλα είναι μόνο η αφορμή" κλπ κλπ, θα τα βάλουμε λίγο στο ντουλάπι τώρα, μαζί με τα χειμωνιάτικα, θα τα ξαναβγάλουμε όμως όταν κρυώσει λίγο ο καιρός.

"Σσσσ, μη μιλάς, μη δημιουργείς πρόβλημα στην ομάδα τώρα που παίρνει τα πάνω της".
Όπου "τα πάνω", εσύ βάλε τίτλους, που καλοί είναι, μη λέμε ο,τι θέλουμε, αλλά δεν είναι ο λόγος για τον οποίο γίναμε ΠΑΟΚ.
Αν θέλαμε να νικάμε θα ντυνόμασταν καμποϊδες - πάντα διαλέγαμε τους Ινδιάνους όμως.
Αν θέλαμε να νικάμε με κάθε τρόπο, θα γινόμασταν Ολυμπιακός - κι αυτοί έχουν έναν προπονητή που τον θυμούνται όποτε έχουν ζόρια, κι όταν είναι καλά τον πετάνε στην άκρη. Τους κοροϊδεύαμε για αυτά.

"Σταματήστε ρε με τη γκρίνια σας! Είσαστε ΠΑΟΚ εσείς;" Έβαζε τα ωραία του λεφτά ο Γούμενος, κι εμείς οι αλήτες τον κράζαμε. Δε γίνανε πριν 400 χρόνια. Το 2004 γίνανε. Δε μπορεί να μην τα θυμάται κανένας. Τα ζήσαμε. Όχι μπερδεμένα, όχι πρεζάκια, όχι μαστούρια, εχθροί του ΠΑΟΚ.

"Αφήστε ήσυχο τον Δημητράκη να παίξει ρε".
Αλήθεια, το να παίξει ο Δημητράκης, ήταν αυτό που μας απασχολούσε; Γιατί και να γάζωνε (που δεν) εμάς μας ήταν αδιάφορο.
Δεν ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι να το καταλάβει κάποιος, αλλά θα το ξαναπούμε: υπάρχουν και άνθρωποι που δεν γίνανε ΠΑΟΚ για το Jogo Bonito.
Ούτε για τους τίτλους.
Υπάρχει και ένας γαμημενος αξιακός κώδικας, τον οποίο πάλι κάποιοι άνθρωποι, βαρέθηκαν να τον καταπατάνε για το χατηρι μιας κούπας, μιας φάσης ομίλων, κι ενός αήττητου.

Και όσοι καμάρωναν για τα 300 κομμάτια που σουλατσάριζαν στην Αθήνα παραμονές τελικού, ας κάνουν έναν κόπο να τους ρωτήσουν.
Ποια είναι η γνώμη τους για τον Δημητράκη πχ.

Βέβαια, αυτά τα κορμιά είναι τα "μπερδεμένα", οι "αλήτες που κάνουν κακό στην ομάδα", τα "πρεζάκια που δε σέβονται τους κόπους του μεγαλομετόχου".
Ο λόγος που δεν έπαιξες μόνος σε κανένα γήπεδο του πλανήτη είναι.
Το τελευταίο οχυρό πριν τη μετατροπή μας σε μια ακόμα πολυεθνική είναι.
Τα 100 πρεζάκια μπερδεμένα που δεν άφησαν την ομάδα έρμαιο στα χέρια του κάθε τυχάρπαστου είναι.

Ο δικός μας ΠΑΟΚ είναι.
Κι όσο δεν τέμνεται κάπου με τον ΠΑΟΚ - Εταιρεία που απλά αναζητά τους καλύτερους υπαλλήλους σε κάποιες θέσεις (ενώ κάποιες άλλες έχουν κλειδώσει για τα επόμενα 50 χρόνια), εμείς θα είμαστε με αυτόν.
Και θα φωνάζουμε.
Και θα γκαρίζουμε.

Μέχρι τη δικαίωση.

ΥΓ: Παύλο, δεν ξέρουμε αν μας αξίζει το "εις το επανιδείν". Όσο κι αν θέλουμε να σε ξαναδούμε, ξέρουμε ότι όταν γίνει αυτό, θα σε ξαναπληγώσουμε. Και κάπου έχει αρχίσει και κουράζει.
ΥΓ2: Καλώς ήρθες πίσω, πιο πετυχημένε προπονητή στην ιστορία του ΠΑΟΚ.
Δε φταις εσύ που έτσι που τα κάνανε κάποιοι, δε θα χαρούμε την επιστροφή σου όσο θα θέλαμε.
Μακάρι αυτή τη φορά εκτός από το αγωνιστικό, να γράψεις στο παλμαρέ σου και την είσοδο στο Δρομοκαΐτειο κάθε αεκτση και γάβρου