Καταλάγιασε;

Καταλάγιασε;
Καταλάγιασε.

Ας προσθέσουμε τότε κι εμείς, τη δική μας ασημαντότητα, σε αυτόν τον ορυμαγδό ασήμαντων, αχρήστων και καθόλου εποικοδομητικών στάτους που έχουν ανέβει από χθες στο παοκτσηδικο ίντερνετ.

Όπως πιθανότατα γνωρίζετε όσοι μας διαβάζετε ακόμα, ένα από τα αγαπημένα μας ρητά είναι το "με πορδές δε βάφονται αυγά", και ο καλός Πατερούλης από το χιονισμένο και μακρινό Ροστόφ, φροντίζει να μας το θυμίζει διαρκώς.
Από τη μέρα που μπήκε το FFP στη ζωή μας, οι πορδές έρχονται με μια σχεδόν συμβολική μορφή, και όποιος ακόμα δεν έχει καταλάβει ότι είτε βαρέθηκε, είτε ξενέρωσε, είτε αποφάσισε να κλείσει την κανουλα τόσο άκομψα ωσάν ιδιοκτήτης μπιτσόμπαρου στο Πευκοχώρι, Οκτώβρη μήνα, καλό είναι να σταματήσει να διαβάζει εδώ, να μας πατήσει ανλάικ και ντιλιτ, και να συνεχίσουμε τις ζωές μας.

Ο Πατερούλης μας έχει κλασμένους, όσο κι αν πονάει, όσο κι αν δυσκολευόμαστε κάποιοι να το δεχθούμε, έχει πολύ καιρό που έχει σταματήσει να αφήνει τα καρφιά του να καίγονται για πάρτες μας, και το ΔΝΤ, μαζί με το FFP, έχουν εμφανιστεί ως οι ιδανικές μπροστινές δικαιολογίες για αυτό το Rocky Horror Picture Show που βλέπουμε να περιοδεύει σε γήπεδα Ελλάδας και Ευρώπης, από τη μέρα που το σκουφί πακεταρισε για Εμιράτα.

Τη μια φταίει ο Μπράνκο, την άλλη ο Φερέιρα, μετά ο Βιεϊρίνια, λίγο αργότερα ο Ματος, μετά ο Ρέμπε, τώρα ο Γκαρσία: πάντα θα φταίει κάποιος άλλος, εκτός απ'το μεγάλο αφεντικό.
Κάτι που βρίσκει φυσικά την εξήγηση του στο γεγονός πως άνθρωποι που βρέθηκαν κατά τύχη να υποστηρίζουν το σωματείο, άνθρωποι που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τα ιδανικά που ο σύλλογος πρεσβεύει, άνθρωποι με δυσεπίλυτα ψυχολογικά συμπλέγματα, τρέμουν στην ιδέα να ακουστεί κακιά κουβέντα για τον μεγιστάνα των καπνών, και εξαπολύουν επίθεση σε οποιονδήποτε είτε το εκφράσει, είτε απλά το σκεφτεί. Προλαμβάνουν με λίγα λόγια, και μοιράζουν ευθύνες, πιθανότατα με την ίδια ευκολία που μοιράζουν κορδέλες και υπόσχονται δρομολόγια με το ταξί προς το αεροδρόμιο, για κάθε παίχτη που φημολογείται πρόταση.
Για αυτό το (όχι μικρό, δυστυχώς) κομμάτι ανθρώπων, η προσωπολατρεία είναι θανάσιμο αμάρτημα, αλλά χωρίς τον Ιβάν που θα ήμασταν- είναι τρομερό ότι αυτό το τελευταίο το εκστομίζουν χωρίς ντροπή για την ομάδα που (δηλώνουν ότι) υποστηρίζουν, ντροπή η οποία λείπει γενικότερα σε οτιδήποτε έχει να κάνει με κριτική προς τον ηγέτη των πιστών.

Σε αυτό εδώ το κακοτράχαλο μετερίζι του παοκτσηδικου ίντερνετ, μπορείτε να μας προσάψετε τα μύρια όσα, από αναρχοάπλυτους σταλινομαδούρους, μέχρι ομοφοβικούς σατράπηδες, από εμμονικούς προσωπολάτρες, μέχρι δάχτυλους του Μαρινάκη, αλλά για μας η ευθύνη για το σημερινό κατάντημα έχει ονοματεπώνυμο, και λέγεται Ιβάν Σαββίδης.

Μέσα από τα βάθη της καρδιάς μας, ευχαριστούμε για όλα όσα έκανε για τον σύλλογο, ίσως θα έπρεπε να ευχαριστήσει κι αυτός για τις δουλειές και την αναγνωρισιμότητα που πήρε μέσα από την ενασχόληση του με αυτόν, αλλά αν κουράστηκε- βαρέθηκε- ξενέρωσε, ας το δηλώσει, να δούμε κι εμείς τι θα κάνουμε.

ΥΓ Τα μάτια σας εικοσιτέσσερα (σιγά που θα γράφαμε το γ@μwνούμερο) για το γήπεδο.
Μετά δε θα ξεμπλέξουμε ποτέ.