Πολίτες Β'

Για άλλη μια φορά...
Για άλλη μια φορά σε δείχνουν μέσα στα μούτρα σου ότι δεν σε γουστάρουν, ότι δεν σε θεωρούν ισότιμο, ότι είσαι πολίτης Β' κατηγορίας.

Για άλλη μία φορά, επιλέγουν να παίξουν το παιχνίδι του διχασμού, πετώντας το μπαλάκι πάνω σου πολύ έξυπνα, όπως μόνο αυτοί ξέρουν, πάνω σου, κ βγάζοντας σε φταιχτη.

Για άλλη μια φορά, σε κάνουν έξαλλο, και σε λένε μετά "τι φωνάζεις;" όπως τότε με τον θάνατο του Καραγκιόζη προπονητή τους, και με το μετράει - δεν μετράει, του Κομίνη.

Σε βγάζουν από τα ρούχα σου, νιπτουν στα καπάκια τα χέρια τους, σε βγάζουν στους δρόμους, και σε λένε γραφικό.

Κι εσύ για άλλη μια φορά, κάνοντας αυτό που ξέρεις μόνο εσύ να κάνεις, θα πάρεις το καλό σου φουλ φεις, θα κατεβάσεις το καθαρό σου παλαιστινιακό, θα αφίξεις τις γροθιές σου, και θα βγεις εκεί, κοντά στο ηλιοβασίλεμα, να κυνηγάς τους δικούς σου ανεμόμυλους, και να φωνάζεις με όλη τη δύναμη της ψυχής σου, για τα δικά σου, τα ιερά σου τέσσερα γράμματα, κάνοντας αυτό που καμία διοίκηση, κανένας μεγιστάνας του Forbes, κανένας ηγέτης δεν μπόρεσε, και δεν θα μπορέσει ποτέ να κάνει:

Να προστατεύσει την καψούρα σου, τον λόγο που πηγαίνεις με χαμόγελο στη δουλειά τις Δευτέρες, την αιτία που έμαθες όλες τις στάσεις της Εθνικής οδού, την αφορμή να σουβλιζεις αρνιά πέρσι από τον Φεβρουάριο..

Και δεν θα μπορέσει ποτέ κανείς να κάνει, ή έστω δεν θα μπορέσει ποτέ κανείς καλύτερα από σένα, γιατί μόνο σε σένα "νόημα στη ζωή σου δίνουν μόνο τα τέσσερα σου γράμματα.."