ΠΑΟΚ - Μπουντουτσνοστ 80-60
Σε κάποια φάση, σκεφτήκαμε να βγάλουμε ένα προσχέδιο, για όλα τα post game posts της φετινής ομάδας μπάσκετ, αφού από ένα σημείο και μετά, άρχισαν να μοιάζουν τρομακτικά μεταξύ τους.
Με το Ρέθυμνο στην Πυλαία, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο δίλεπτο χάνουμε διαφορά και προβάδισμα, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς. Με τον ΚΑΟΔ στη Δράμα, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο δίλεπτο χάνουμε διαφορά και προβάδισμα, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς. Με τη Βέντσπιλς στη Λετονία, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο λεπτό χάνουμε τη διαφορά, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς. Με τον Νιόνιο στην Αθήνα, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο λεπτό χάνουμε διαφορά και προβάδισμα, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς.
Μέχρι και στο μοναδικό γήπεδο στην Ελλάδα που πήρε το όνομα του από στίχο των Ημίζ ("μπάσκετ με τον Γκάλη") το παιγνίδι λήγει, με τη μπάλα στα χέρια του Μπίδη.
Θα βγαίναμε κι από τη δύσκολη θέση, ο γεροButters δουλεύει νυχθημερόν, ο WhiteRiot το καθιέρωσε πλέον στο ένα κείμενο το χρόνο, ο tre πήρε επ ώμου το ποδοσφαιρικό, ο DAAT με τον palok ξενιτεύτηκαν και που χρόνος για κείμενα, έναν πιτσιρικά θα έπαιρνα, να κάνει και την πρακτική του, μόνο για να αλλάζει το όνομα του αντιπάλου, και το σκορ.
Μπορούμε να κερδίζουμε κι αλλιώς όμως.
Βρισκόμαστε σε μια φάση του μπασκετικού ΠΑΟΚ, κατά την οποία οι νίκες απέναντι σε όλους μα όλους του ισοδύναμους ή υποδεέστερους αντίπαλους, θεωρούνται δεδομένες, και το πάρτι αυτονόητο.
Είχα την ευκαιρία σήμερα να έχω τη μέρα ελεύθερη, και από όλες τις διαθέσιμες επιλογές για ποιοτική διασκέδαση, επέλεξα το PAOK SPORTS ARENA. Φυσικά, δεν το μετάνιωσα δευτερόλεπτο.
Για τρίτη σερί χρονιά, κατεβάζουμε στο γήπεδο μια ομάδα, η οποία είναι ένα σκαλί πάνω από αυτήν της προηγούμενης σεζόν. Η σταδιακή αυτή βελτίωση, και η κλιμακωτά αυξανόμενη πορεία προς την κορυφή, νομοτελειακά θα μας οδηγήσει εκεί.
Ο φετινός ΠΑΟΚ, δίχως το παραμικρό ίχνος υπερβολής, είναι από τους καλύτερους ΠΑΟΚ που έχω δει από τη μέρα που έφυγε ο Πρέλεβιτς για την Κίντερ Μπολόνια.
For what it's worth, για μένα, ο φετινός ΠΑΟΚ κοντράρει στα ίσια την ομάδα με Πέτζα, Σακλφορντ και το συγχωρεμένο τον ΜακΡέϊ, και πιθανότατα είναι καλύτερος από όλες τις ομάδες που ακολούθησαν.
Η ομάδα είναι τόσο γεμάτη, σε όλες τις θέσεις (με μόνο θεματάκι αυτό του σέντερ), αποδίδει ήδη πολύ όμορφο μπάσκετ, παίζει ήδη άμυνα για σεμινάριο, και όποιος έχει παρακολουθήσει πάνω από 50 παιγνίδια μπάσκετ στη ζωή του, καταλαβαίνει πως υπάρχουν κι άλλα περιθώρια βελτίωσης.
Όπως γράφαμε και στο ποδοσφαιρικό κομμάτι τις προάλλες, στο παιγνίδι παίζει κι ο αντίπαλος, και ο σημερινός μας, αν και τον κάναμε να φανεί τέτοιος, δεν ήταν για τα θηρία.
Οι Μαυροβούνιοι, με ιδιαίτερα αξιόλογο ρόστερ, με παίχτες σαν τον Κουκ, τον Σίχι (που ήταν ο μόνος που διακρίθηκε σήμερα) και τον Πλάνινιτς (όχι τον γνωστό βέβαια) είναι μια ομάδα που έχασε στις λεπτομέρειες από τους Τούρκους στη Ποντγκόριτσα, όπως και από τους Λετονούς, εκτός έδρας.
Σήμερα, χάσανε τα αυγά και τα πασχάλια, κυρίως από την ιδιαίτερα πιεστική άμυνα που έπαιξαν για 30' οι παίχτες του Σούλη, όσο είχανε δηλαδή το μυαλό τους μόνο στο ματς, και όχι στο σβήσιμο των μηχανών ελέω Παναθηναϊκου.
Βλέπεις, η είδηση περί αναβολής, έσκασε με τη λήξη του αγώνος - πιθανότατα αν το μαθαίναμε από πριν, η διαφορά (που ξεπέρασε αρκετές φορές τους 30 πόντους) να έκλεινε σε αστρονομικά επίπεδα.
Για την προσέλευση του κόσμου, δεν θα πούμε τίποτα άλλο πια. Αυτό είναι το σενάριο, μπορείς να μην το αποδεχτείς και να κλαψομουνιάζεις μια ζωή, μπορείς και να το αποδεχτείς και να συνεχίσεις να πορεύεσαι.
Τουλάχιστον, αυτοί που πηγαίνουν τώρα πια, φωνάζουν. Είναι κι αυτό μια πρόοδος.
In conclusion, σε μια εποχή που το ποδοσφαιρικό, παρά την πρώτη θέση, βγάζει ένα άγχος, μια πίεση, μια αγανάχτα - βλέπεις και τα θλιμμένα μούτρα του Νάνου βρέξει / χιονίσει, αν θεωρείς το γήπεδο μια μορφή διασκέδασης, το μπάσκετ φαντάζει μόνη επιλογή.
Και, ναι. Εμείς θα ξαναφέρουμε το μπάσκετ στο Βορρά.
Είναι θέμα χρόνου.
ΥΓ Ο Όντουμ είναι ένα μεγάλο play maker. Το παιδάκι ξέρει εκατό κιλά μπάσκετ, και όπως γράψαμε και πέρσι για τον Κούπερ, σύντομα θα κάνει μεγάλη καριέρα.
ΥΓ2 Περισσότερο κι από "Ιβάν πάρε κάναν παίχτη να χτυπήσουμε πρωτάθλημα", η πιθανότητα εμπλοκής του μεγιστάνα με το ευλογημένο μούσι, στα διοικητικά της ΚΑΕ θα είναι ευχής έργον ώστε να να μη χάσουμε κανέναν από αυτούς που έχουμε.
Οι οποίοι φτιάχνουν το όνομα τους, και όπως φαίνεται σύντομα θα αρχίσουν να απασχολούν τη μισή μπασκετική Ευρώπη.
Δεν είναι μόνο ο Όντουμ ας πούμε, ο οποίος έχει πολλά πράγματα ακόμα να βελτιώσει στο παιγνίδι του, αλλά Κάρτερ και Βον, με αυτά τα λεφτά, δεν βρίσκεις.
Με το Ρέθυμνο στην Πυλαία, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο δίλεπτο χάνουμε διαφορά και προβάδισμα, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς. Με τον ΚΑΟΔ στη Δράμα, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο δίλεπτο χάνουμε διαφορά και προβάδισμα, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς. Με τη Βέντσπιλς στη Λετονία, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο λεπτό χάνουμε τη διαφορά, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς. Με τον Νιόνιο στην Αθήνα, σε όλο το παιγνίδι μπροστά, τελευταίο λεπτό χάνουμε διαφορά και προβάδισμα, η μπάλα στα χέρια του Μπίδη, παίρνουμε το ματς.
Μέχρι και στο μοναδικό γήπεδο στην Ελλάδα που πήρε το όνομα του από στίχο των Ημίζ ("μπάσκετ με τον Γκάλη") το παιγνίδι λήγει, με τη μπάλα στα χέρια του Μπίδη.
Θα βγαίναμε κι από τη δύσκολη θέση, ο γεροButters δουλεύει νυχθημερόν, ο WhiteRiot το καθιέρωσε πλέον στο ένα κείμενο το χρόνο, ο tre πήρε επ ώμου το ποδοσφαιρικό, ο DAAT με τον palok ξενιτεύτηκαν και που χρόνος για κείμενα, έναν πιτσιρικά θα έπαιρνα, να κάνει και την πρακτική του, μόνο για να αλλάζει το όνομα του αντιπάλου, και το σκορ.
Μπορούμε να κερδίζουμε κι αλλιώς όμως.
Βρισκόμαστε σε μια φάση του μπασκετικού ΠΑΟΚ, κατά την οποία οι νίκες απέναντι σε όλους μα όλους του ισοδύναμους ή υποδεέστερους αντίπαλους, θεωρούνται δεδομένες, και το πάρτι αυτονόητο.
Είχα την ευκαιρία σήμερα να έχω τη μέρα ελεύθερη, και από όλες τις διαθέσιμες επιλογές για ποιοτική διασκέδαση, επέλεξα το PAOK SPORTS ARENA. Φυσικά, δεν το μετάνιωσα δευτερόλεπτο.
Για τρίτη σερί χρονιά, κατεβάζουμε στο γήπεδο μια ομάδα, η οποία είναι ένα σκαλί πάνω από αυτήν της προηγούμενης σεζόν. Η σταδιακή αυτή βελτίωση, και η κλιμακωτά αυξανόμενη πορεία προς την κορυφή, νομοτελειακά θα μας οδηγήσει εκεί.
Ο φετινός ΠΑΟΚ, δίχως το παραμικρό ίχνος υπερβολής, είναι από τους καλύτερους ΠΑΟΚ που έχω δει από τη μέρα που έφυγε ο Πρέλεβιτς για την Κίντερ Μπολόνια.
For what it's worth, για μένα, ο φετινός ΠΑΟΚ κοντράρει στα ίσια την ομάδα με Πέτζα, Σακλφορντ και το συγχωρεμένο τον ΜακΡέϊ, και πιθανότατα είναι καλύτερος από όλες τις ομάδες που ακολούθησαν.
Η ομάδα είναι τόσο γεμάτη, σε όλες τις θέσεις (με μόνο θεματάκι αυτό του σέντερ), αποδίδει ήδη πολύ όμορφο μπάσκετ, παίζει ήδη άμυνα για σεμινάριο, και όποιος έχει παρακολουθήσει πάνω από 50 παιγνίδια μπάσκετ στη ζωή του, καταλαβαίνει πως υπάρχουν κι άλλα περιθώρια βελτίωσης.
Όπως γράφαμε και στο ποδοσφαιρικό κομμάτι τις προάλλες, στο παιγνίδι παίζει κι ο αντίπαλος, και ο σημερινός μας, αν και τον κάναμε να φανεί τέτοιος, δεν ήταν για τα θηρία.
Οι Μαυροβούνιοι, με ιδιαίτερα αξιόλογο ρόστερ, με παίχτες σαν τον Κουκ, τον Σίχι (που ήταν ο μόνος που διακρίθηκε σήμερα) και τον Πλάνινιτς (όχι τον γνωστό βέβαια) είναι μια ομάδα που έχασε στις λεπτομέρειες από τους Τούρκους στη Ποντγκόριτσα, όπως και από τους Λετονούς, εκτός έδρας.
Σήμερα, χάσανε τα αυγά και τα πασχάλια, κυρίως από την ιδιαίτερα πιεστική άμυνα που έπαιξαν για 30' οι παίχτες του Σούλη, όσο είχανε δηλαδή το μυαλό τους μόνο στο ματς, και όχι στο σβήσιμο των μηχανών ελέω Παναθηναϊκου.
Βλέπεις, η είδηση περί αναβολής, έσκασε με τη λήξη του αγώνος - πιθανότατα αν το μαθαίναμε από πριν, η διαφορά (που ξεπέρασε αρκετές φορές τους 30 πόντους) να έκλεινε σε αστρονομικά επίπεδα.
Για την προσέλευση του κόσμου, δεν θα πούμε τίποτα άλλο πια. Αυτό είναι το σενάριο, μπορείς να μην το αποδεχτείς και να κλαψομουνιάζεις μια ζωή, μπορείς και να το αποδεχτείς και να συνεχίσεις να πορεύεσαι.
Τουλάχιστον, αυτοί που πηγαίνουν τώρα πια, φωνάζουν. Είναι κι αυτό μια πρόοδος.
In conclusion, σε μια εποχή που το ποδοσφαιρικό, παρά την πρώτη θέση, βγάζει ένα άγχος, μια πίεση, μια αγανάχτα - βλέπεις και τα θλιμμένα μούτρα του Νάνου βρέξει / χιονίσει, αν θεωρείς το γήπεδο μια μορφή διασκέδασης, το μπάσκετ φαντάζει μόνη επιλογή.
Και, ναι. Εμείς θα ξαναφέρουμε το μπάσκετ στο Βορρά.
Είναι θέμα χρόνου.
ΥΓ Ο Όντουμ είναι ένα μεγάλο play maker. Το παιδάκι ξέρει εκατό κιλά μπάσκετ, και όπως γράψαμε και πέρσι για τον Κούπερ, σύντομα θα κάνει μεγάλη καριέρα.
ΥΓ2 Περισσότερο κι από "Ιβάν πάρε κάναν παίχτη να χτυπήσουμε πρωτάθλημα", η πιθανότητα εμπλοκής του μεγιστάνα με το ευλογημένο μούσι, στα διοικητικά της ΚΑΕ θα είναι ευχής έργον ώστε να να μη χάσουμε κανέναν από αυτούς που έχουμε.
Οι οποίοι φτιάχνουν το όνομα τους, και όπως φαίνεται σύντομα θα αρχίσουν να απασχολούν τη μισή μπασκετική Ευρώπη.
Δεν είναι μόνο ο Όντουμ ας πούμε, ο οποίος έχει πολλά πράγματα ακόμα να βελτιώσει στο παιγνίδι του, αλλά Κάρτερ και Βον, με αυτά τα λεφτά, δεν βρίσκεις.
.jpg)
